1 - زبانشناسی تاریخی
زبانهای هند و اروپایی و هند و ایرانی:
سانسکریت
یکی از زبانهای نامکشوف سرزمین هندوستان امروزی است که همه اسرار زنده گی (زندگی)
را در درون خود نهفته دارد زبانهای هندو اروپایی به مجموعه زبانهای گفته میشود که
دارای ریشه مشترک بوده و دامنۀ آن از نیم قارۀ هند تا قارۀ آمریکا گسترده میباشد.
پیرامون نخستین پرورشگاه زبانهای هندو اروپایی عقاید و آرای مختلفی وجود دارد ولی
بیشتر دانشمندان سرزمینهای بین «سردریا» و «آمودریا» را مهد نخستین آن میدانند که
گوینده گان آن نخست از مناطق متذکره برخاسته از راه جنوب «اورال» و شمال بحیرۀ
خزریه به سمت خاور رهسپار شدند و برخی دیگر از شمال «اکسوس» (رود آمو) به طرف جنوب
اختیار مهاجرت نمودند. میان زبانهای هندو اروپایی مانند: لاتین، سانسکریت، اوستایی
و ... مشابهت هایی وجود دارد که این تشابهات نه تنها در عرصۀ همگونی واژه ها بل از
دیدگاه دستوری نیز همانندی هایی را دارا میباشند. بعضی از لغات زبان سانسکریت چنین
است:
1 – ماتر= مادر
2 – پاتر = پدر
3 - پُتر = فرزند
4 – پری =
دختر
5 -
ماتری دیوا = مادر زمین
6 –
پاتری دیو = پدر زمین
7 – سنسکار = رسوم و عنعنات
8 – آگنی = آتش
9 – گروو = استاد ، آموزگار
10 –
دکشنا = دستبند که از نزد استاد بدست می آید
11 – کاکروج =
مادر کیکها
12 – کبدی = یکنوع
بازی است که هر کدام باید حریفش را از دایره
بیرون کند
13 – لتتو = یکنوع
بازی دیگر است که شکل قمار را به خود دارد و در زبان دری به آن « دیس» گفته میشود و
با یکنوع چرخک چوبی که از شش زاویه ساخته شده است و بر روی هر زاویه آن تصاویر از پر
های قطعه بازی سرش شده است و با آن بر روی تخته کاغذی که آنهم دارای خانه های شش گانه
قطعه بازی میباشد و بازی کننده با پرتاب این چرخک شامل بازی شده و در نتیجه یا برنده
و یا هم بازنده شناخته میشود ...
